حزنڭ سوینجله بولوشدیغی كونلر
بر آی بوینجه طوتولان اوروچلرڭ، ایدیلن دعالرڭ، كیجەلری دیریلتن نیازلرڭ آردندن بایرام صباحی كونش كرچكدن باشقه تورلی طوغار. اسكی استانبولده تقویم، یالڭزجه زمانی كوسترن بر جدول دگل؛ كوڭللری تربیه ایدن سماوی بر اشارتدي. بو صاييمزده عثمانليده بایرامی؛ حزنڭ سوینجله بولوشدیغی او ظریف و درین اقلیمی مركزه آلدق.
رمضانڭ صوڭ كونلرنده شهر باشدن باشه حاضرلانيردي. هلال كوزتلنير، كورولديگنده طوپلر آتیلیر، طاوولجيلر صوقاق صوقاق طولاشوب بایرامی اعلان ایدردی. منارەلر قنديللرله آيدينلانير، صباح نمازنده جامعلر طولوب طاشاردي. نماز چیقیشی بايراملاشمەلر باشلار؛ بیوكلرڭ اللری حرمتله أوپولور، چوجقلره منديللر و آقچەلر ویریلیردی. بایرام اڭ چوق چوجقلر ایچون كلیردی؛ میدانلر صالينجاقلرله، مدّاحلرله، نشئەيله شنلنيردي.
فقط بتون بو نشئه، عبادتڭ ایچندن طوغان بر سوينچدي. زیرا ”رمضاني عبادتلرله كچیرن قولڭ مكافاتی، مبارك كونلردن اولوشان رمضان بايراميدر. “ بایرام، بر آیڭ صبرینه و قوللغنه ویریلن الهی بر اكرامدي. بو سببله فقیر ياقينلر كوزتيلير، یتیملر سوينديريلير، قبرلر زیارت ایدیلیردی. رمضاندن آیریلمەنڭ اینجه حزنی، بایرامڭ فرحلغنه قاریشیر؛ سوینچ ایله حزن عین قلبده یان یانه طوروردي.
حزنڭ سوینجله بولوشدیغی بو مبارك كونلرڭ كوڭللریمزه دیریلك كتيرمەسني ديلييور؛ رمضان و قدر كیجەسنڭ بركتندن اعظمی استفادەمزي دعا و تمنّی ایدییور، عيديڭز سعید، عمريڭز مدید اولسون دییورز...
Hüznün Sevinçle Buluştuğu Günler
Bir ay boyunca tutulan oruçların, edilen duaların, geceleri dirilten niyazların ardından bayram sabahı güneş gerçekten başka türlü doğar. Eski İstanbul’da takvim, yalnızca zamanı gösteren bir cetvel değil; gönülleri terbiye eden semavî bir işaretti. Bu sayımızda Osmanlı’da bayramı; hüznün sevinçle buluştuğu o zarif ve derin iklimi merkeze aldık.
Ramazan’ın son günlerinde şehir baştan başa hazırlanırdı. Hilâl gözetlenir, görüldüğünde toplar atılır, davulcular sokak sokak dolaşıp bayramı ilan ederdi. Minareler kandillerle aydınlanır, sabah namazında camiler dolup taşardı. Namaz çıkışı bayramlaşmalar başlar; büyüklerin elleri hürmetle öpülür, çocuklara mendiller ve akçeler verilirdi. Bayram en çok çocuklar için gelirdi; meydanlar salıncaklarla, meddahlarla, neşeyle şenlenirdi.
Fakat bütün bu neşe, ibadetin içinden doğan bir sevinçti. Zira “Ramazan’ı ibadetlerle geçiren kulun mükâfatı, mübarek günlerden oluşan Ramazan Bayramı’dır.” Bayram, bir ayın sabrına ve kulluğuna verilen ilahî bir ikramdı. Bu sebeple fakir yakınlar gözetilir, yetimler sevindirilir, kabirler ziyaret edilirdi. Ramazan’dan ayrılmanın ince hüznü, bayramın ferahlığına karışır; sevinç ile hüzün aynı kalpte yan yana dururdu.
Hüznün sevinçle buluştuğu bu mübarek günlerin gönüllerimize dirilik getirmesini diliyor; Ramazan ve Kadir Gecesinin bereketinden azami istifademizi dua ve temenni ediyor, îdiniz saîd, ömrünüz medid olsun diyoruz…